Sevgiliyken aşkım demek günah mı ?

Uyanis

New member
Örneğin bir kadın için sevgilisinin kendisine “aşkım” demesi, sevildiğini ve ilişkinin ciddiye alındığını hissettiren bir ifade olabilir. Aynı kadın, dinî hassasiyetleri nedeniyle bu hitabı kullanmaktan kaçınmayı da tercih edebilir. Bu iki durum birbirine zıt olmak zorunda değildir: Kişi hem duygusal yakınlık isteyebilir hem de inançlarına uygun yaşamaya çalışabilir.

Başka bir örnekte kadın, sevgilisinin kendisine “aşkım” demesinden rahatsız olmayabilir; fakat ailesinin bu hitabı öğrenmesi durumunda hakkında olumsuz düşünceler geliştirmesinden çekinebilir. Burada sorun yalnızca kelimenin dinî anlamı değildir. Aile beklentileri, mahremiyet, toplumsal itibar ve kişinin kendisini nasıl konumlandırdığı da devreye girer.

Özellikle geleneksel aile ortamlarında yetişen kişiler, romantik ilişkilerini yalnızca kendi tercihleri üzerinden değerlendiremeyebilir. Ailelerinin beklentileriyle kişisel duyguları arasında denge kurmaya çalışabilirler. Bu durum kadınlarda da erkeklerde de görülebilir; ancak toplumun kadın ve erkek davranışlarına farklı ölçütler uyguladığı ortamlarda sonuçları farklılaşabilir.

Örneğin aynı ilişki biçimi, bir aile tarafından erkek için olağan karşılanırken kadın için daha ağır biçimde eleştirilebilir. Böyle bir durumda kadın, yalnızca “Bu kelime günah mı?” diye düşünmez; aynı zamanda “Bu ilişki ortaya çıkarsa bana nasıl davranılır?” sorusunu da değerlendirebilir.

Bu örnek, dinî hükümle toplumsal yargının birbirine karıştırılmaması gerektiğini gösterir. Toplumun bir davranışı ayıplaması, onun dinen kesin biçimde haram olduğunu kanıtlamaz. Aynı şekilde bir davranışın toplumda normalleşmesi de onun dinî açıdan uygun olduğunu kendiliğinden göstermez.
[HEADING=1]5. Kadın ve Erkek Bakış Açılarının Karşılaştırılması: Araştırmalar Ne Söylüyor?[/HEADING]
Kadınların duygusal, erkeklerin ise mantıksal düşündüğü yönündeki yaygın kabulleri bilimsel verilerle sınamak gerekir.

Janet Shibley Hyde'ın 2014 yılında Annual Review of Psychology dergisinde yayımlanan “Gender Similarities and Differences” başlıklı kapsamlı derlemesi, kadınlarla erkekler arasındaki psikolojik farklılıkların sıklıkla düşünüldüğünden daha sınırlı olabileceğini ve sonuçların incelenen özelliğe göre değiştiğini ele alır. Araştırmacı, cinsiyet farklılıklarını değerlendirirken yalnızca ortalamalara değil, etki büyüklüklerine ve farklılıkların hangi koşullarda ortaya çıktığına da dikkat çeker. Annual Reviews+1

Duyguların ifade edilmesine ilişkin bir başka çalışma da dikkat çekicidir. Tara M. Chaplin ve Amanda Aldao'nun 2013 tarihli meta-analizinde, 166 araştırmadan ve toplam 21.709 katılımcıdan elde edilen bulgular değerlendirilmiştir. Çalışma, çocukluk ve ergenlik dönemindeki duygu ifadelerinde bazı cinsiyet farklılıkları bulsa da ortalama farklılıkların genel olarak çok küçük olduğunu ortaya koymuştur. Ayrıca sonuçların yaşa, sosyal ortama ve ifade edilen duygunun türüne göre değiştiği görülmüştür. PMC+1

Bu çalışma yetişkinlerin sevgililerine hitap biçimlerini doğrudan araştırmıyor. Dolayısıyla sonuçlarını “Kadınlar aşkım kelimesine daha fazla önem verir” veya “Erkekler bu konuyu daha objektif değerlendirir” şeklinde yorumlamak bilimsel açıdan doğru olmaz.

Bununla birlikte araştırmalar, cinsiyete dayalı genellemeler yerine kişisel deneyimlere ve sosyal koşullara bakmanın daha anlamlı olduğunu düşündürüyor.

Karşılaştırma boyutu Bazı kişilerde görülebilen yaklaşım Dikkat edilmesi gereken nokta

Dinî değerlendirme Hükmü, niyeti ve davranışın sonucunu araştırmak Bu yaklaşım yalnızca erkeklere özgü değildir.

Duygusal anlam Hitabı sevgi ve bağlılığın göstergesi olarak görmek Bu yaklaşım yalnızca kadınlara özgü değildir.

Toplumsal baskı Aile ve çevrenin tepkisini hesaba katmak Baskının biçimi kişiye ve kültüre göre değişir.

İlişki sınırları Tarafların ortak kabul ettiği ölçütlere dayanmak Birbirini sevmek, bütün beklentilerin aynı olduğu anlamına gelmez.

Karar verme İnanç, deneyim, duygu ve akıl yürütmeyi birlikte kullanmak Hiçbir tek ölçüt bütün insanları açıklamaz.

Bu karşılaştırmadan çıkarılabilecek en önemli sonuç, kadın ve erkek ayrımının tek başına açıklayıcı olmadığıdır. Dinî bilgisi güçlü bir kadın son derece analitik bir değerlendirme yapabilir; duygusal güveni önceleyen bir erkek de aynı hitaba büyük anlam yükleyebilir.

Dahası, aynı kişi hayatının farklı dönemlerinde farklı kararlar verebilir. Daha önce önemsemediği bir kelimeyi dinî bilgisi arttıkça sorgulayabilir veya geçmişte sakıncalı gördüğü bir davranışı farklı kaynakları araştırdıktan sonra yeniden değerlendirebilir.
[HEADING=1]6. “Aşkım” Kelimesi İlişkinin Ciddiyetini Gösterir mi?[/HEADING]
Bir başka tartışma konusu, romantik hitapların ilişkinin ciddiyetiyle ne ölçüde bağlantılı olduğudur.

Bazı insanlar sevgilisinden “aşkım” sözünü duymayı önemser. Bu kelime onlar için ilişkinin özel olduğunu, karşı tarafın duygularını açıkça ifade ettiğini ve kendilerini değerli hissettirdiğini gösterir.

Ancak bu hitabı kullanan herkesin ciddi bir evlilik niyeti taşıdığı söylenemez. Aynı şekilde sevgilisine böyle hitap etmeyen biri de sevgisiz veya ilgisiz olmayabilir.

Şöyle bir örnek düşünelim: İki kişi birbirini seviyor ve evlenmeyi düşünüyor. Taraflardan biri romantik hitapları doğal bulurken diğeri nikâh öncesinde bu tür ifadeleri kullanmamayı tercih ediyor. İlk kişi bu tercihi sevgisizlik olarak algılarsa ilişkide gereksiz bir güvensizlik doğabilir. İkinci kişi ise kendi sınırlarını açıklamak yerine karşı tarafı suçlarsa iletişim daha da zorlaşabilir.

Bu durumda çözüm, kelimenin kimin tarafından daha çok kullanıldığını tartışmak değil, kelimenin iki kişi için ne ifade ettiğini anlamaktır.

Araştırmalar da duygu ifadesi ve ilişkiler arasındaki bağlantının tek yönlü olmadığını gösteriyor. Duyguların sürekli bastırılmasını inceleyen 2017 tarihli bir meta-analizde, duygu bastırmanın daha düşük sosyal destek, ilişki doyumu ve romantik ilişki kalitesiyle bağlantılı olduğu bildirilmiştir. Bununla birlikte bulgular, her duygunun her koşulda ifade edilmesi gerektiği anlamına gelmez; duygunun türü ve ifade edilme biçimi de önemlidir. PubMed

Bu bulgu, dinî hassasiyetleri olan bir çiftin mutlaka romantik hitaplar kullanması gerektiğini göstermez. Daha çok, insanların duygularını birbirlerine açıklayabilmelerinin ve anlaşmazlıkları konuşabilmelerinin önemine işaret eder.

Örneğin “Sana aşkım demek istemiyorum çünkü seni sevmiyorum” demekle “Seni seviyorum ama dinî hassasiyetlerim nedeniyle nikâh öncesinde bu tür hitapları kullanmak istemiyorum” demek aynı şey değildir. İkinci ifade hem duyguyu hem de sınırı açıklar.
[HEADING=1]7. Nikâh Öncesi İletişim ve Dinen Sakıncalı Görülen Davranışlar[/HEADING]
Konu yalnızca bir hitap sözcüğüyle sınırlı değildir. Nikâh öncesinde iletişimin nasıl kurulacağı, hangi sınırların korunacağı ve ilişkinin hangi yönde ilerlediği de önem taşır.

İslam âlimlerinin bu konudaki değerlendirmeleri arasında farklılıklar bulunmakla birlikte, evlilik bağı bulunmayan kadın ve erkeklerin iletişimi ele alınırken iffet, mahremiyet ve sakıncalı davranışlara yol açmama gibi ilkeler öne çıkar.

Örneğin İslamQA'nın evlilik öncesi konuşmaya ilişkin fetvası, karşı cinsle iletişimde konuşmanın içeriği, mahremiyet ve fitne ihtimali gibi ölçütleri vurgulayan daha ihtiyatlı bir yaklaşımı temsil eder. Bu, bütün İslam âlimlerinin her ayrıntıda aynı görüşü paylaştığı anlamına gelmez; farklı fetva kaynaklarının yaklaşımlarını karşılaştırırken bu ayrım göz önünde bulundurulmalıdır. Islam Question & Answer+1
 
Üst